| ۱- | تو را که هر چه مراد است در جهان داری |
| چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری | |
| ۲- | بخواه جان و دل از بنده و روان بستان |
| که حکم بر سر آزادگان روان داری | |
| ۳- | میان نداری و دارم عجب که هر ساعت |
| میان مجمع خوبان کنی میان داری | |
| ۴- | بیاض روی تو را نیست نقش درخور از آنک |
| سوادی از خط مشکین بر ارغوان داری | |
| ۵- | بنوش می که سبک روحی ای ظریف مدام |
| علی الخصوص درین دم که سر گران داری | |
| ۶- | بکن عتاب ازین بیش و جور بر دل ما |
| بکن هر آن چه توانی! که جای آن داری | |
| ۷- | به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست |
| به قصد جان من خسته در کمان داری | |
| ۸- | بکش جفای رقیبان مدام و جور حسود |
| که سهل باشد اگر یار مهربان داری | |
| ۹- | به وصل دوست گرت دست می دهد یک دم |
| برو که هر چه مراد است در جهان داری | |
| ۱۰- | چو گل به دامن ازین باغ میبری حافظ |
| چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری |
