۱-	ای که در کوی خرابات مقامی داری
	جَمِ وقت خودی ار دست به جا می داری
۲-	ای که با زلف و رخ یار گذاری شب و روز
	فرصتت باد که خوش صبحی و شامی داری
۳-	ای صبا، سوختگان بر سر ره منتظرند
	گر از آن یار سفرکرده پیامی داری
۴-	خال سرسبزِ تو خوش دانه عیشی است ولی
	بر کنار چَمَنش وَه که چه دامی داری
۵-	بوی جان از لبِ خندان قدح میشنوم
	بشنو ای خواجه اگر زآن که مشامی داری
۶-	چون به هنگام وفا، هیچ ثباتت نبود
	می کنم شکر که بر جور دوامی داری
۷-	نام نیک ار طلبد از تو غریبی چه شود
	تویی امروز درین شهر که نامی داری
۸-	بس دعایِ سَحَرت مونِس جان خواهد بود
	تو که چون حافظ شب خیز غلامی داری