هزار مرتبه شکر و سپاس رب جلیل
که داد نعمت بی حد مرا بدون دلیل
سلامت و هنر و مال و جاه و همسر نیک
علی الخصوص دو فرزند بی نظیر و بدیل
یکی از انید و چو مادر بود به حسن و جمال
دگر خلاف پدر هست خنده روی و جمیل
چهار سال تمام این دو نور دیده ی من
شدند از بر من دور و در پی تحصیل
چهار سال شب و روز با فراق گذشت
سرشک دیده روان بود همچو دجله و نیل
به سال سیصد و پنجاه و پنج بعد هزار
اواخر مه خرداد و جمعه و تعطیل
نشسته بودم تنها که زنگ زد تلفن
بگفت دخترم از راه دور با تعجیل
که یافت دوره ی تحصیل عالیم پایان
شدم به رشته ی شیمی در این زمان تکمیل
به خنده گفت که تبریک من بگو گفتم
درود باد به مینای فارغ التحصیل
خدایشان ز بد و چشم بد نگهدارد
به حق ذات خداوند کبریای جلیل