۱-	طفیل هستی عشقند آدمی و پری
	ارادتی بنما تا سعادتی ببری
۲-	بکوش خواجه و از عشق بی‌نصیب مباش
	که بنده را نخرد کس به عیب بی‌هنری
۳-	می صبوح و شکر خواب صبحدم تا چند
	به عذر نیم شبی کوش و گریه سحری
۴-	تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار
	که در برابر چشمی و غایب از نظری
۵-	هزار جان مقدّس بسوخت زین غیرت
	که هر صباح و مسا شمع مجلس دگری
۶-	چو مستعدّ نظر نیستی وصال مجوی
	که جام جم نکند سود وقت بی‌بصری
۷-	دعای گوشه نشینان بلا بگرداند
	چرا به گوشه چشمی به ما نمی‌نگری
۸-	طریق عشق طریقی عجب خطرناکست
	نعوذ بالله اگر ره به مقصدی نبری
۹-	بیا و سلطنت از ما بخر به مایه حُسن
	و ازین معامله غافل مشو که حیف خوری
۱۰-	به یمن همّت حافظ امید هست که باز
	اَری اسامِرُ لَیلایَ لَیلَه القَمَری
۱۱-	ز من به حضرت آصف که می‌برد پیغام
	که یاد گیر دو مصرع ز من به نظم دری
۱۲-	بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم
	گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری
۱۳-	کلاه سروریت کج مباد بر سر حُسن
	که زیب بخت و سزاوار ملک و تاج سری
۱۴-	به بوی زلف و رخت می‌روند و می‌آیند
	صبا به غالیه سایی و گل به جلوه گری