۱-	نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی
	که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی
۲-	من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
	که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
۳-	چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی
	وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
۴-	در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرست
	حیف باشد که ز حال همه غافل باشی
۵-	گر چه راهی ست پر از بیم ز ما تا بَرِ دوست
	رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
۶-	نقد عمرت ببرد غصّه دنیا به گزاف
	گر شب و روز درین قصّه مشکل باشی
۷-	حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
	صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی