۱-	ای دل آن دم که خراب می گلگون باشی
	بی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی
۲-	در مقامی که صدارت به فقیران بخشند
	چشم دارم که به جاه از همه افزون باشی
۳-	در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن
	شرط اول قدم آن است که مجنون باشی
۴-	نقطه عشق نمودم به تو هان سهو مکن
	ورنه چون بنگری از دایره بیرون باشی
۵-	کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش
	کی روی؟ ره ز که پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟
۶-	تاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمای
	ور خود از گوهر جمشید و فریدون باشی
۷-	ساغری نوش کن و جرعه بر افلاک فشان
	چند و چند از غم ایّام جگر خون باشی
۸-	حافظ از فقر مکن ناله که گر شعر این است
	هیچ خوش دل نپسندد که تو محزون باشی