۱-	کَتَبتُ قصّهِ شوقی و مِدمَعی باکی
	بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی
۲-	بسا که گفتهام از شوق با دو دیده خود
	اَیا مَنازِلَ سلمی فَاَینَ سَلما کی
۳-	عجیب واقعه یی و غریب حادثه ییست
	اَنَا اصطَبَرتُ قَتیلاً و قاتِلی شاکی
۴-	که را رسد که کند عیب دامن پاکت
	که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی
۵-	ز خاک پای تو داد آب روی لاله و گل
	چو کِلکِ صُنع رَقَم زد به آبی و خاکی
۶-	صبا عبیرفشان گشت ساقیا برخیز
	وَ هاتَ شَمسَهَ کَرمٍ مُطَیَّبٍ زاکی
۷-	دَعِ التَکاسُل تَغنَم فَقَد جَری مَثَلٌ
	که زاد راهروان چستی است و چالاکی
۸-	اثر نماند ز من بی شمایلت آری
	اَری مَآثِرَ مَحیایَ مِن مُحَیّاکی
۹-	زِ وصفِ حسن تو حافظ چگونه نُطق زند
	که چون صفات الهی وَرای اِدراکی