| ۱- | سَلامُ اللهِ ما کَرَّ الَّلیالی |
| وَ جاوَبتِ المَثانی وَ الَمثالی | |
| ۲- | عَلی وادی الاَراک مَن عَلیها |
| وَ دارٍ بِالَّلوی فَوقَ الرِّمالی | |
| ۳- | دعاگوی غریبان جهانم |
| وَ اَدعُو بِالتّواتر وَ التَّوالی | |
| ۴- | به هر منزل که رو آرد خدا را |
| نگه دارش به لطف لایزالی | |
| ۵- | منال ای دل که در زنجیر زلفش |
| همه جمعیّت است آشفته حالی | |
| ۶- | ز خَطَّت صد جمال دیگر افزود |
| که عمرت باد صد سال جلالی | |
| ۷- | بر آن نقّاش قدرت آفرین باد |
| که گِردِ مَه کشد خط هلالی | |
| ۸- | تو می باید که باشی ورنه سهل است |
| زیان مایه جاهی و مالی | |
| ۹- | فَحُبُّک راحَتی فی کُلِّ حینٍ |
| وَ ذِکرُک مُونِسی فی کُلِّ حالی | |
| ۱۰- | سویدای دل من تا قیامت |
| مباد از شوق و سودای تو خالی | |
| ۱۱- | کجا یابم وصال چون تو شاهی |
| منِ بَدنامِ رندِ لاابالی | |
| ۱۲- | خدا داند که حافظ را غرض چیست |
| وَعلمُ الله حَسبی مِن سُؤالی |
