| ۱- | که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی |
| که به کوی می فروشان دو هزار جم به جامی | |
| ۲- | شده ام خراب و بدنام و هنوز امیدوارم |
| که به همّت عزیزان برسم به نیک نامی | |
| ۳- | تو که کیمیافروشی نظری به قلب ما کن |
| که بضاعتی نداریم و فکندهایم دامی | |
| ۴- | عجب از وفای جانان که تفقُّدی نفرمود |
| نه به نامه یی پیامی نه به خامه یی سلامی | |
| ۵- | اگر این شراب خامست و گر این حریف پخته |
| به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی | |
| ۶- | ز رهم میفکن ای شیخ به دانه های تسبیح |
| که چو مرغ زیرک افتد نَفِتَد به هیچ دامی | |
| ۷- | سر خدمت تو دارم، بخرم به لطف و مفروش |
| که چو بنده کمتر افتد به مبارکی غلامی | |
| ۸- | به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت |
| که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی | |
| ۹- | بگشای تیر مژگان و بریز خون حافظ |
| که چنان کشنده یی را نکند کس انتقامی |
