| ۱- | ز دلبرم که رساند نوازش قلمی |
| کجاست پیک صبا گر همی کند کرمی | |
| ۲- | قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق |
| چو شبنمی ست که بر بحر میکشد رقمی | |
| ۳- | بیا که خرقه من گر چه رهن می کده هاست |
| ز مال وقف نبینی به نام من درمی | |
| ۴- | حدیث چون و چرا درد سر دهد ای دل |
| پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی | |
| ۵- | طبیب راه نشین درد عشق نشناسد |
| برو به دست کن ای مرده دل مسیح دمی | |
| ۶- | دلم گرفت ز سالوس و طبلِ زیر گلیم |
| به آن که بر در میخانه برکشم عَلَمی | |
| ۷- | بیا که وقت شناسان دو کون بفروشند |
| به یک پیاله مِیِ صاف و صحبت صنمی | |
| ۸- | دوام عیش و تنعُّم نه شیوه عشق است |
| اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی | |
| ۹- | نمیکنم گله یی لیک ابر رحمت دوست |
| به کشتزار جگر تشنگان نداد نمی | |
| ۱۰- | چرا به یک نی قندش نمیخرند آن کس |
| که کرد صد شکرافشانی از نی قلمی | |
| ۱۱- | سزای قدر تو شاها به دست حافظ نیست |
| جز از دعای شبیّ و نیاز صبحدمی |
