| ۱- | َحمَدُ الله عَلی مَعدِلَهِ السُّلطانی |
| احمد شیخ اویس حسن ایلخانی | |
| ۲- | خان بن خان و شهنشاه شهنشاه نژاد |
| آن که میزیبد اگر جان جهانش خوانی | |
| ۳- | دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد |
| مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی | |
| ۴- | ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزنند |
| دولت احمدی و معجزه سبحانی | |
| ۵- | جلوه بخت تو دل میبرد از شاه و گدا |
| چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی | |
| ۶- | برشکن کاکُل تُرکانه که در طالع تُست |
| بخشش و کوشش خاقانی و چنگِزخانی | |
| ۷- | گر چه دوریم به یاد تو قدح میگیریم |
| بُعدِ منزل نبود در سفر روحانی | |
| ۸- | از گل پارسیم غنچه عیشی نشکفت |
| حَبَّذا دجلهِ بغداد و می ریحانی | |
| ۹- | سر عاشق که نه خاک در معشوق بود |
| کی خلاصش بود از محنت سرگردانی | |
| ۱۰- | ای نسیم سحری خاکِ دَرِ یار بیار |
| که کند حافظ ازو دیده دل نورانی |
