۱-	تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی
	ورنه هر فتنه که بینی همه از خود بینی
۲-	به خدایی که تویی بنده بگزیده او
	که برین چاکر دیرینه کسی نگزینی
۳-	گر امانت به سلامت ببرم باکی نیست
	بی دلی سهل بود گر نبود بی دینی
۴-	ادب و شرم تو را خسرو مهرویان کرد
	آفرین بر تو که شایسته صد چندینی
۵-	عجب از لطف تو ای گل که نشینی با خار
	ظاهراً مصلحت وقت در آن میبینی
۶-	صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم
	عاشقان را نبود چاره به جز مسکینی
۷-	باد صبحی به هوایت ز گلستان برخاست
	که تو خوشتر ز گل و تازهتر از نسرینی
۸-	شیشه بازی سرشکم نگری از چپ و راست
	گر بر این منظر بینش نفسی بنشینی
۹-	حیفم آید که خرامی به تماشای چمن
	که تو خوش تر ز گل و تازه تر از نسرینی
۱۰-	سخنی بی غرض از بنده مخلص بشنو
	ای که منظور بزرگان حقیقت بینی:
۱۱-	نازنینی چو تو پاکیزه دل و پاک نهاد
	بهتر آنست که با مردم بد ننشینی
۱۲-	سیل این اشک روان صبر و دل حافظ برد
	بَلَغَ الطّاقَهَ یا مُقلَه عینی بینی
۱۳-	تو بدین دل کشی و نازکی ای مایه ناز
	لایق بزمگه خواجه جلال الدّینی