۱-	ای در رُخِ تو پیدا انوار پادشاهی
	در فِکرَتِ تو پنهان صد حکمتِ الهی
۲-	کلکِ تو بارک الله بر ملک و دین گشاده
	صد چشمه آب حیوان از قطره یی سیاهی
۳-	بر اَهرمن نتابد انوار اسم اعظم
	ملک آن تُست و خاتم فَرمای هر چه خواهی
۴-	در حکمت سلیمان هر کس که شک نماید
	بر عقل و دانش او خندند مرغ و ماهی
۵-	باز از چه گاه گاهی بر سر نهد کلاهی
	مرغان قاف دانند آیین پادشاهی
۶-	تیغی که آسمانش از فیض خود دهد آب
	تنها جهان بگیرد بی منّت سپاهی
۷-	کلک تو خوش نویسد در شان یار و اغیار
	تعویذ جان فزایی افسون عمر کاهی
۸-	ای عنصر تو مخلوق از کبریای عزّت
	وی دولت تو ایمن از صدمه تباهی
۹-	گر پرتوی زتیغت بر کان و معدن افتد
	یاقوت سرخ رو را بخشند رنگ کاهی
۱۰-	عمریست پادشاها کز می تُهیست جامم
	اینک ز بنده دعوی وز محتسب گواهی
۱۱-	دانم دلت ببخشد بر عجز شب نشینان
	گر حال من پرسی از باد صبحگاهی
۱۲-	ساقی بیار آبی از چشمه خرابات
	تا خرقهها بشوییم از عُجبِ خانقاهی
۱۳-	جایی که برق عصیان بر آدمِ صفی زد
	ما را چگونه زیبد دعویِّ بیگناهی
۱۴-	حافظ چو پادشاهت گه گاه میبرد نام
	رنجش ز بخت منما بازآ به عذرخواهی