۱-	سلامی چو بوی خوش آشنایی
	بدان مردم دیده را روشنایی
۲-	درودی چو نور دل پارسایان
	بدان شمع خلوتگه پارسایی
۳-	نمیبینم از همدمان هیچ بر جای
	دلم خون شد از غصّه، ساقی کجایی
۴-	ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا
	فروشند مفتاح مشکل گشایی
۵-	عروس جهان گر چه در حدّ حسن است
	ز حد میبرد شیوه بی وفایی
۶-	دلِ خستهِ من گَرَش همّتی هست
	نخواهد ز سنگین دلان مومیایی
۷-	مِی صوفی افکن کجا میفروشند
	که در تابم از دست زهد ریایی
۸-	رفیقان چنان عهد صحبت شکستند
	که گویی نبودست خود آشنایی
۹-	مرا گر تو بگذاری ای نفس طامع
	بسی پادشایی کنم در گدایی
۱۰-	بیاموزمت کیمیای سعادت
	ز هم صحبت بد جدایی جدایی
۱۱-	مکن حافظ از جور دوران شکایت
	چه دانی تو ای بنده کار خدایی