
| ۱- | ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی |
| دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی | |
| ۲- | مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد |
| کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی | |
| ۳- | ای درد توام درمان در بستر ناکامی |
| وی یاد توام مونس در گوشه تنهایی | |
| ۴- | در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم |
| لطف آن چه تو اندیشی، حکم آن چه تو فرمایی | |
| ۵- | فکر خود و رای خود در عالم مستی نیست |
| کُفر است درین مذهب خودبینی و خودرایی | |
| ۶- | یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم |
| رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی | |
| ۷- | دیشب گله زلفش با باد همی گفتم |
| گفتا، غلطی بگذر زین فکرت سودایی | |
| ۸- | صد باد صبا این جا با سِلسله میرقصند |
| این است حریف ای دل تا باد نپیمایی | |
| ۹- | ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست |
| شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی | |
| ۱۰- | دایم گل این بستان شاداب نمیماند |
| دریاب ضعیفان را در وقت توانایی | |
| ۱۱- | زین دایره مینا خونین جگرم، می ده |
| تا حل کنم این مُشکل در ساغر مینایی | |
| ۱۲- | حافظ شب هجران شد، بویِ خوش وصل آمد |
| شادیت مبارک باد، ای عاشق شیدایی |