
| ۱- | مِی خواه و گُل افشان کُن از دَهر چه میجویی |
| این گُفت سحرگه گُل بلبل تو چه میگویی | |
| ۲- | مَسنَد به گلستان بر تا شاهد و ساقی را |
| لب گیری و رخ بوسی می نوشی و گل بویی | |
| ۳- | شمشاد خرامان کن و آهنگ گلستان کن |
| تا سرو بیاموزد از قَدِّ تو دل جویی | |
| ۴- | تا غنچهِ خندانت دولت به که خواهد داد |
| ای شاخ گل رعنا از بهر که میرویی | |
| ۵- | امروز که بازارت پُرجوش خریدار است |
| دریاب و بِنه گنجی از مایهِ نیکویی | |
| ۶- | چون شمع نکورویی در رهگُذر باد است |
| طرفِ هُنری بربند از شمع نکورویی | |
| ۷- | آن طُرّه که هر جعدش صد نافه چین ارزد |
| خوش بودی اگر بودی بوییش ز خوش خویی | |
| ۸- | هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد |
| بلبل به نواخوانی حافظ به غزل گویی |