یکی کنده شکن می مرد و با جفت که در مرگش غمین می بود می گفت گرفتم از کمند مرگ جستم دو صد من کنده دیگر شکستم مرا صد بار خواب مرگ خوش تر از این ادبار و تیمار مکرر ۱۳۶۲/۴/۳