ز آن حـبّه خـضرا خـور كـز روي سبك روحي هر كو بخورد يك جـو، بر سيخ زند سي مرغ! ز آن لــقمه كـه صوفي را در معـرفت! اندازد يك ذرّه و صد مستي! يك دانه و صد سيمرغ!