تولد هم زمان دو فرزند ذکور یکی متعلق به دکتر وزیری و دیگری اخ الزوجشان مصطفی فرساد فرزند مرحوم آیة الله شیخ محمود فرساد اندکی پس از ارتحال آیة الله جدّ آن ها واقع شد به این مناسبت نام هر دو نوزاد را محمود نهادند و دوست عزیز (بقا) شعری سروده به یزد ارسال داشتند. قطعه ی زیر پاسخی است به شعر شاعر آزاده (بقا)
شنیده ام که برای وزیری و فرساد
(بقا) برای دو نوزادشان سروده سرود
خجسته خوانده و فرّخ رخ آن دو کودک را
به نام جدّ چو بخواندند هر دو را (محمود)
صبا اگر به خراسان روی ز جانب ما
رسان به شاعر دور از وطن سلام و درود
بگو که حضرت فرساد را از این داماد
فروغ عمر بکاهید و جان و تن فرسود
اگر غلط نکنم حضرتش برای ابد
پس از طبابت داماد خود به خاک غنود
به روی خویش وزیری به عمد بست دری
مقابلش دری از پشت خود ز سهو گشود
به نو رسیده از آن داد نام جدّ کبار
بدان امید که گردد روان او خشنود
ولی چه سود که فرساد نیست تا بیند
خدا چگونه به نسل شریف او افزود
ز راه طیبت و در اقتفای شعر (بقا)
«جلالی» این سخن یاوه را به هجو سرود
سؤال می کند از شاعر از چه کرده دو بار
سلام دوست اگر او حرام زاده نبود (۱)
بقای عمر دو فرزند و هر دو والد را
طلب کنم ز ره صدق از خدای ودود
یزد – پنج شنبه ۱۳۴۴/۱۱/۱۴
(۱)اشاره به اصطلاح و ضرب المثل یزدی است که می گویند:
آدم حرام زاده را باید دو بار سلام کرد و شاعر در بیتی چنین سروده بودند:
سلام باد به یاران دور مانده سلام
درود باد به اطفال نو رسیده درود