چطـوری ای پُسَـر عَـمّ جُـلُمـبُل
شَخ و سِفت و زرنگی یا شُل و مُل
کی بود دَسِّش تو دَسِّت بود پریروز
شَغسِش بود تو چادُر گِرد و گُمبُل
نَخـودِش ریـزه و زُلـفایِ بـورِش
اُلِنـگون بود تا رویِ شـونه و مُـل
مُلِـش ماشـالّا باریک و بُلَـن بود
زیــر چــادُر به عَیـن شـاخه گُل
مُلِ تُنـگِ شراب اَرتَنـگ و باریک
نبـود کی دَر میومَـد بُنـگِ قُل قُل
پُسَـر عامـو ماهـم هـذا شریـکِـم
سَـرِ کیـسه را حاضِـرِم کُنِـم شُل
جانـماز اَو نَکـَش اِقَّـه حیـا کـن
رو راس بـاش پیشِ ما بازی نکن رُل
ما را باش که خیال کِردِم یِه عمری
پُسَـر عامـویِ ماهَـه ساده و خُـل
زَبـونِ یَـزّیـا از اصـطـلاحـات
پُرَه ، جُف کِرد (جلالی) جزئی از کُلّ
یزد ۱۳۸۹/۵/۱۲