Menu

دختر کرد

دختر-کُرد



یَهوّی تو خیابون

دیدم یک ماهِ تابون

مِثّ سرو خرامون

شدم حَکوَه و حیرون

**

این که دلوم را بُردَه

دختر شهرِ کُردَه

**

چه رنگی و چه روئی

چه قدّی و چه موئی

اَزِش مِـباره گوئــی

عِــزَّت و آبـروئـی

**

دخترِ دَسّ نخورده

فکرش بکن یَخورده!

**

نگاش چو تیرِ کاری

اَشکُما کِردَه جاری

مَحلیُم نَمِلَّه باری

یار و اونم چه یاری

**

دل و جِگَرمُ را بُرده

به سیخ کشیده گُردَه

**

سی روزه بوی او گوش

از خونه ما میاد بوش

هی نونِ کهنه وَرتوش

نَنَم مِگَن نَزَن جوش

**

به جای موش مُردَه

گوشتِشا گُربه خوردَه

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *