با دلی تنگ و تیره کردم روی
به رهی دلگُشا و روشن و شاد
تا مگر سینه ام سَبُک گردد
تا مگر دل شود چو گُلَشن و شاد
ره سِپُردم برای شادی دل
با تنی خسته و دو پائی لنگ
گرچه راه گُشاد پایان یافت
همچنان بود سینه و دل تنگ
یزد ۱۳۸۸/۱۱/۱
با دلی تنگ و تیره کردم روی
به رهی دلگُشا و روشن و شاد
تا مگر سینه ام سَبُک گردد
تا مگر دل شود چو گُلَشن و شاد
ره سِپُردم برای شادی دل
با تنی خسته و دو پائی لنگ
گرچه راه گُشاد پایان یافت
همچنان بود سینه و دل تنگ
یزد ۱۳۸۸/۱۱/۱