من یکی مُرغِ شَبم – شرحِ حالم را دَر
«مرغِ شب» لطفعلی صورتگر – وَه چه نیکو گفته ست
شب به تاب و به تَبَم – می دهم آوا سر
آن زمانی که به شب در بستر – هر که هر جا خُفته ست
**
ناله هایم در روز، که کسی فارغ نیست
و نه گوش شنوایی، ناچار – در گلو بِنهُفته ست
حَق حَقی بس دلسوز – که در آن پیغامی ست
همه شب تا به سحر در گفتار – در گلو بِشکُفته ست
**
بانگِ من هست رسا – که به گوشِ همه کس
می رسد، ور نَرَسَد، کَر باشد – گر کسی نَشنُفته ست
نشنود گر، چه بسا – ذِهنش از فرط هوس
تیره چون گیسوی دلبر باشد – دَرهَم و آشفته ست
**
از «جلالی» بشنو – فاتحانِ جنگِ بَدر
که ز موزونی و از تازگیش – غم ز دل ها رُفته ست
کاشته بَذر و دِرو – کَرده گندم ز جوی
با خوش آهنگی و با نازُکیش – دُرِّ معنا سُفته ست
یزد شنبه ۱۳۸۶/۴/۳۰