هَر که زور داره تو شهر کارَه مِشه
نداره مُفلِس و بی چاره مِشه
آدَمِ راس و دُرُس، مُندَنی نیس
آخــر و عـاقـبــت آواره مِـشه
بَندِ روزیش مِتُرُسَه و یَهو
می بینی پاره به یکباره مِشه
زور یعنی زر و زر هر که داره
سَر بُلَن عینهو فَـفّـاره مِشَه
زَرِ کَـم، اَوَلُـکِـش زور نداره
سینه ریز ـ گوشواره ـ عَیّاره مِشه
وَختی پُر شُد مِشَه پُر زور و اُوَخ
می بینی تبدیلِ قَدارَّه مِشَه
خُب، بی بین حالا (جلالی) که چِطور
زور میاد، کون حساب پارَه مِشَه
***
یزد ۱۳۸۹/۱۲/۱۱