چار دانشجوی رعنای جوان
جمله با هم، روز قبل از امتحان
صبح تا شب، درپی تفریح وگشت
روز، شب کردند درصحرا و دشت
درس خود این چار، ناکرده مرور
لاجَرَم کردند عُذری جفت وجور
چرب و خاکی کرده سر را هرچهار
وانگهی با حــال زار و اِعتذار
جملگی در محضر استاد خویش
گشته حاضر ازخجالت سر به پیش
یک زبان گفتند باهم چار تن
اینچنین، بی ترس و بی لرز این سخن:
چند ساعت پیش در گشت و گذار
ما همه بودیم در ماشین سوار
ناگهان یک چرخ ماشین بی سبب
کَنده شد ازجا و ماشین گشت چپ
ما تمامی روی هم افتاده زار
داخل ماشین و وارون در کنار
عاقبت با صدهزاران جنب وجوش
آمده بیرون از آن بی هوش وگوش
در قبال چند ساعت زور و ضرب
اینچنین گشتیم خاک آلود و چَرب
حالیا، ای اوستاد، از آن جناب
خواهشی داریم از روی صواب
چونکه ما باشیم گیج و ناتوان
یک دو روز بعد گیرید امتحان
شد قبول این خواهش و آن چارتن
روز مـوعــود، اوستـاد مُمتَحَن
هر یکی را در اُتاقی جای داد
برگه ای هم روی میز آنجا نهاد
روی آن کاغذ سؤالی چند بود
سهل و آسان بود و بی مانند بود :
پُرسِشم این است حالی از شما
شد کدامین چرخ از ماشین جدا؟
از جلو یا از عقب؟چپ یا ز راست
از کدامین شد رها بی کمّ وکاست
موضع این چرخ می باشد کدام
هر کدامین هست بنویسید نام
گر یکی باشد جواب هر چهار
باشد از بهـر تمامی بخـت یار
ور نه از ایمان و از ایقانِ ماست
آزمودن حقّه بازان را خطاست
یزد ۱۳۹۰/۳/۵