مَزَن دَری که در آن خواب، صاحب کَرِ اوست
وَچند دیدهِ خونبار خیره بر دَرِ اوست
مخواه تا که شوی همنشین آنکه چو خویش
دروغگوی و دَغلباز و رِند، در بَرِ اوست
علی الخصوص دَرِ آنکه جلوه در منبر
کُند مدام و دگر کار، کار دیگر اوست
مرو، عَبَث منشین پای وعظ آنکه مدام
گزاف گوید و گوئی تمام باور اوست
سَرَش به سجده منافق خم و خدا داند
بر آن زبان چه دروغ و چه فتنه در سَرِ اوست
شنو کلام خدا و به گوش جان بسپار
نه از خدا نَشِناسی که عَبدِ کافر اوست
زبان چربِ ریاکار نیست مَرهَم زخم
نهان به کام نموده ست و عَین نِشتَرِ اوست
مخواه خدمت از اول ز فَردِ خودخواهی
که حرف لا، به تکلّم کلامِ آخر اوست
به دُرجِ شعر (جلالی) بخوان نکات مفید
نه رَطب و یابسِ چندی که دَرجِ دفتر اوست
یزد ۱۳۸۸/۶/۲۱