همیشه سبزه و صحرا و کشتزار نباشد
همیشه آب و هوا همچنان بُهار نباشد
همیشه گل به چمنزار و سبزه زار نروید
همیشه شاخه گل سبز و غنچه دار نباشد
همیشه نیست به سر شور و شوق دور جوانی
همیشه یار وفادار در کنار نباشد
دلم رود ز کَف از بی قراری سر زلفش
اگر همیشه سَرِ شانه بر قرار نباشد
ببوس گر که دهد دست روی سبزه خطی را
که این مشاهده کمتر ز سبزه زار نباشد
مَدِه ز دست اگر دست داد فرصت و گیرش
به بَر، بَسا که تُرا باز اختیار نباشد
به نام نیک (جلالی) مَناز و ناز بتان را
بخر هر آنچه توانی که ننگ و عار نباشد
***
یزد ـ ۱۳۸۹/۱/۱۵