ای کاش سیل وار یکی رود می رسید
از ابر دیر بار، به ما زود می رسید
ای کاش گاهگاه ز دریای واژگون
یعنی زِ ابر، نعمت موجود می رسید
ای کاش در بهار و زمستان به شهر ما
از ابر، هر رطوبت اگر بود می رسید
ای کاش گاه نم نم باران از آسمان
سوی زمین به بامِ گل اندود می رسید
ای کاش بانگ مردم دارالعبادِ یزد
در گوشوار عرش به معبود می رسید
ای کاش گوش عابد ساجد نبود کَر
آنگاه این پیام ز مسجود می رسید :
با قصد قربت از ره سیر و سلوک اگر
طّی طریق داشت، به مقصود می رسید
یعنی طریق راه میان بُر زیان نداشت
می کرد اگر به مرحلهِ سود می رسید
ای کاشکی که گاه (جلالی) به گوش ما
هم بانگِ ساز و چنگ و نی و عود می رسید
یزد ـ ۱۳۸۹/۱۱/۵