رفتن از شهر خود به دَر، چه خوش است
سیر آفاق و بحر و برّ چه خوش است
بر گشودن به شهر مشهد و طوس
از سر شوق بال و پر چه خوش است
بوســه بر خــاک بارگــاهِ (رضا)
ویژه بر آستان و در چه خوش است
در کـنـار سخنــورانِ شهــــیر
گوش بر نظم و شعر تر چه خوش است
گرچه باشد خطیر سیر و سفر
خاطراتِ پس از سفر چه خوش است
تـا (جـلالی) (بقـا) بـود باقـی
دیدنش گرچه مختصر چه خوش است
***
یزد ـ ۱۳۹۰/۵/۹