از منظومه ی شیرین «جنّت مکان» در کتاب «پله های سنگی» اثر شاعر شیرین سخن آقای دکتر جلالیان (جلالی) که در جواب شاعر معروف آقای (باقرزاده ی بقا) سروده بودند الهام گرفته شد.
ابراهیم صهبا
ای (جلالی) طبیب دوست نواز
که تویی شاعری سخن پرداز
نوش کردم شراب ناب تو را
داد (رامین) به من «کتاب» تو را
وه چه اشعار دل پسندی داشت
نکته های لطیف چندی داشت
شعر «جنت مکان» چه نیکو بود
همچو باغ بهشت، دل جو بود
کار سنجیده و به جا کردی
رهنمایی چو بر (بقا) کردی
که اگر شیشه بود، سر بسته
یا که حور بهشت، در بسته
می توان رفع احتیاج نمود
یعنی این هر دو را علاج نمود
نتوان از وصال حور گذشت
وز چنان پیکر بلور گذشت
گر نباشی به عشق بازی سست
روزن دیگری بباید جست
گر میسّر نگشت، «روزن» او
مظهر عشق، دان همه تن او
بوسه زن بر تمام اعضایش
خانه ی عشق کن سراپایش
من عجب دارم از (بقای) عزیز
که ز شور هنر بود لبریز
خود چو مردی گره گشا باشد
از چه محتاج «رهنما» باشد!
او ز رندان چاره ساز بود
واقف از گونه گونه راز بود
امتحان کرده از یمین و یسار
حورهای زمینی بسیار
تو گر او را درست نشناسی
رو، ز (رامین) بپرس و (کرباسی)
تا دلالت کنند، آقا را
خبری هم دهند (صهبا) را