تنهایی

روزهایی چند است که نرفتم جایی.
**
هفته ها می گذرد
که دو گوشم نشنیده است ز نزدیک و ز دور
از دهان آوایی
**
ماه هایی که نمی دانم چند
از دَرِ خانه به بیرون ننهادم پایی
**
سال ها می گذرد
که نبوسیده لبی را لب من
که نبوسیده لبم لب هایی
آه! از تنهایی
یزد ۱۳۸۶/۸/۶