آن کیست با دو دست خود از پیر و از جوان
گیرد گهی و گاه دهدشان به قدر و شأن
دستی ورا بود که دهد قوت لایموت
دستی دگر که باز ستاند ز هر دهان
دست دهنده کوته و بی خیر و سخت گیر
و آن دست پس بگیر درازست و پر توان
چونان که مملکت به دو چیز است پایدار
یک رنگ پرنیان و دگر رنگ زعفران
او نیز گیرد و دهد این هر دو را به زور
از دست او زبان به فغانست و اَلاَمان
نامش هر آن چه هست حوالت دهش ولی
زنهار تا ز بیخ نبرّد از آن مکان!
دارد چهار حرف و جناس آلت تر است
باشد جناس آلتت (۱) این نام چیستان
یزد ۱۰/۹/۱۳۷۱
(۱)دولت
