یکی قوم در سخن سجع نگاه دارند، همه سجع گویند، قومی همه شعر گویند، قومی همه نثر گویند: هر کسی از این جزوی است کلّام خدا کلّ است. دست در کلّ زن تا همه جزوها آن تو باشد … دست در جزو مزن، نباید که کلّ فوت شود. مقالات شمس ص ۱۷۲ (محمد علی موحّد)