معاد

این جا جزیزه ای است
در زیر آن تمام عناصر نهفته است
صدها هزار سال در این خاک خفته است
**
دست مهندسی کَشَد از خاکشان برون
آن ذرّه ها که قابل فیضند و گونه گونه
تغییر شکل داده و آن مرد ذوفنون
با آن یکی عمارت جاوید و بس بلند
بنیاد می کند
**
اجزاء مستعدّ
مانند دانه های جدا گشته ای ز کاه
گیرند بر فراز عمارت مقام و جاه
امّا تفاله های دگر را به سان کاه
بر باد می کُنَد
**
خفتند آن عناصر اگر زیر خاکِ دشت
صدها هزار سال چنان لحظه ای گذشت
ذرّات مستعدّ
بر عرشه ی لیاقت خود رهنمون شدند
ذرّات بی کفایت
در درّه ی جهنّم خود سرنگون شدند
**
با این نمونه: دوزخ و مینو، به اهل فهم
تفهیم می شود
روز حساب هم
روز معاد جسم بدست مهندسی است
تفریق و جمع و ضربی و تقسیم می شود
یزد ۱۳۶۹/۳/۲۴