گلّه ی بُزهای دزد و هیزِ غرب
برگ های شاخه های رُسته در مشرق زمین را می جوند
لیک امّا!
ریشه در زیر زمین باقیست در حال حیات
تا بروید بار دیگر از زمین روزی نبات
**
گلّه ی بز را رسد یک روز مرگ
آن زمان
ریشه و اصل و تبار
میوه ها بر شاخه ها آرد به بار
لوت سازد شاخه را امروز اگر نسل ملوط
میرَد و هرگز نه بیند چشم او مرگ بلوط
یزد چهارشنبه ۱۳۷۲/۱/۲۵